2018'de Başıma Gelenler

Geçen kış, 2018’in ilk günü kapı çaldı ve bir sürpriz kargo. Umut ajandası. Ali İsmail Korkmaz vakfının tasarımı. Canım arkadaşım @zazen_ist hediye göndermiş. İlk ve tek sonuna kadar kullandığım ajandam. Kendine uygun ajandayı bulmak meğer ne önemliymiş.

Ajandama bakarak yılı adeta bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçirmek pek kolay.

Yılın ilk yarısı HASTALIKLARLA geçti. Doğalı var onu kullan aşamasını çoktan geçmiştim.Beş kutu antibiyotik, penisilin, serum vs. Bu kadar hastalığın bir diğer dışa vurumu ise Trigeminal Nevralji oldu. “Ya bir ay sürer, ya da kronikleşir” dedi doktor. Hastalığın intihara sürükleyen sürecini okumuştum. Ağrılar bıçaklanma sancısı gibi ve günün herhangi bir anında geliyordu. Çığlık atmak, ağlamaktan başka bir şey yapamıyordum. Ancak yine de “acaba kronikleşir mi?” diye düşünmek, ağrılardan da ağrılıydı. Kronikleşmedi. Tam otuz gün sürdü ve bitti. Şükür.

YOGANAME MATIN DIŞINDA YOGA buluşmalarında can hocaları ağırlamayı sürdürdük. İki gün öncesinden heyecanı bastırıyor, evi toparlıyor ve atıştırmalık menümüzü yine @zazen_ist ile yapıyordum. Bir çok güzel kalp geldi eve. İlham olduk, ilham aldık. 2019’da da devam öyleyse.

Julia Cameron’ın rehber kitabıyla SANATÇI BULUŞMALARI yaptık, 6 sanatçı. 12 hafta boyunca birlikte yaratımı konuştuk. İçimizdeki yaratıcıyı ortaya çıkardık. Her hafta sanki her biri bir roman okumuşçasına derin, insan olma deneyimi paylaşımı.

Tadaaa! YOGA HOCALIĞI eğitimimden mezun oldum. Çalışma grubumuzda 5 kadındık. Bir araya gelip hocalığın inceliğini konuşup, sekanslar hazırladık. Hastalığımdan arta kalan zamanlarda yoga dolu bir seneydi.

Matematik köyünün bir haftalık SOSYOLOJİ eğitimine katıldım. Bilgi Üniversitesinden 3 tane kendi alanının derinliklerinden hoca ile AYRIMCILIK konuştuk. Ne kadar maruz kalıyor, ne kadar maruz bırakıyoruz? Ne kadar biz, ne kadar onlarızı konuştuk. Okuma listeme onlarca kitap eklendi. Zihin açıcı muhabbetler.

ve İNZİVA. Dönüştüren bir yolculuk. Günde 6 saat MEDİTASYON yaptığımız sessizlik inzivası. İçindeyken etkisini farketmediğim ancak şehre adımımı atar atmaz sanki önümde bunca zamandır bir sis perdesi ile yaşıyormuşum da şimdi o sis kalkmışmış gibi hissettiğim. Üzerinden aylar geçmesine rağmen hala o berrak görüyü hissediyorum. Ne kıymetli.

Bir de piyano ve boyama var hayatıma yeni giren ancak henüz keyifden öte bir şey paylaşamıyorum haklarında.

Yılın enlerini yazacağım orada biraz daha kısa kısa daha fazla deneyimden bahsedeceğim .

Senin yılın nasıl geçti güzel insan? Neler geldi başına? Paylaş lütfen aşağıda.

Namaste

Asena Dirican2 Comments